مخازن فشار خوب توضیح داده شده است: نحوه کار آنها، تنظیمات فشار و علائم خرابی

مخزن فشار چاه چه کاری برای سیستم آب خانگی انجام می دهد

مخزن فشار چاه ذخیره‌ای از آب را تحت فشار ذخیره می‌کند تا هر بار که کسی شیر آب را باز می‌کند، پمپ چاه مجبور نباشد روشن شود. بدون این ذخیره، یک پمپ چاه ده‌ها بار در روز روشن و خاموش می‌شود، و این نوع چرخه کوتاه باعث فرسودگی موتورهای پمپ، سوختن خازن‌های راه‌اندازی و کاهش عمر کل سیستم چاه‌ها سال‌ها می‌شود. مخزن خروجی پمپ را جذب می‌کند، آن را تحت فشار هوای فشرده نگه می‌دارد، و با استفاده از آب آن را به طور پیوسته رها می‌کند و جریان ثابتی را بدون اینکه پمپ به طور مداوم کار کند، به وسایل ثابت می‌دهد.

علاوه بر محافظت از پمپ، مخزن همچنین به عنوان یک بافر در برابر نوسانات فشار (که گاهی اوقات چکش آب نامیده می شود) عمل می کند و افت فشار شدید را که در غیر این صورت با باز شدن فوری شیر آب، دوش یا شیر آبیاری رخ می دهد، صاف می کند. از نظر عملی، مخزن چاه چیزی است که آب پمپ شده خام را به منبع آب پایدار و آماده برای خانه تبدیل می‌کند - این جزء است که تعیین می‌کند خانه‌ای که به خوبی تغذیه می‌شود، احساس می‌کند که روی آب شهری است یا احساس می‌کند که در حال مبارزه با لوله‌کشی خودش است، هر بار که دو دستگاه به طور همزمان کار می‌کنند.

یک اندازه مناسب مخزن فشار برای آب چاه همچنین هزینه های انرژی را کاهش می دهد، زیرا راه اندازی موتور به طور نامتناسبی بیش از کارکرد مداوم برق مصرف می کند. مخزنی که برای اوج تقاضای خانوار کمتر از اندازه است، پمپ را مجبور می‌کند دائماً راه‌اندازی مجدد شود، در حالی که یک مخزن بزرگ بیشتر در حالت بیکار قرار می‌گیرد و هزینه‌های غیرضروری را اضافه می‌کند - تطبیق ظرفیت تخلیه مخزن با تقاضای معمولی وسایل، هدف طراحی واقعی است، نه صرفاً خرید بزرگترین مخزن موجود.

یک مخزن چاه تحت فشار در واقع چگونه کار می کند

مخازن چاه مدرن تقریباً به طور جهانی مخازن "پیش شارژ" یا "مثانه" هستند و درک نحوه عملکرد پیش شارژ بیشتر منطق عیب یابی مورد استفاده در این سیستم ها را توضیح می دهد. داخل مخزن، یک دیافراگم یا مثانه انعطاف پذیر دو محفظه را از هم جدا می کند: یکی پر از هوای فشرده (پیش شارژ) و دیگری که با آب پمپ شده از چاه پر می شود. قبل از ورود آب به مخزن، قسمت هوا با فشار خاصی شارژ می شود - معمولاً چند PSI کمتر از فشار قطع پمپ تنظیم می شود.

هنگامی که پمپ چاه شروع به کار می کند، آب با فشار وارد محفظه سمت آب می شود و هوای طرف دیگر مثانه را بیشتر فشرده می کند. همانطور که هوا فشرده می شود، آب را به عقب می راند، این چیزی است که آب را تحت فشار نگه می دارد و در دسترس سیستم لوله کشی بدون نیاز به پمپ است. همانطور که وسایل خانگی آب را از مخزن خارج می‌کنند، هوای فشرده منبسط می‌شود و آب باقیمانده را از طریق لوله‌کشی با فشاری که به طور پیوسته کاهش می‌یابد به بیرون رانده می‌شود - تا زمانی که فشار آنقدر پایین بیاید که کلید فشار پمپ را فعال کند، که پمپ را دوباره راه‌اندازی می‌کند و مخزن را دوباره پر می‌کند.

این چرخه - پر کردن، استفاده، رها کردن، پر کردن مجدد - به طور مداوم تکرار می شود و حجم آب قابل استفاده تحویلی بین چرخه های پمپ، "کشیدن" مخزن نامیده می شود. شارژ هوای بزرگتر نسبت به اندازه مخزن، همراه با شکاف بیشتر بین فشار برش و برش، تخلیه بیشتر و سیکل پمپ کمتری در روز ایجاد می کند، که به طور کلی هدف برای طول عمر پمپ است.

مخازن سبک قدیمی بدون مثانه متفاوت عمل می کنند: آنها هوا و آب را در یک محفظه بدون جداسازی فیزیکی نگه می دارند. این مخازن گالوانیزه "هوا روی آب" به هوای محبوس شده در بالای خط آب متکی هستند و از آنجا که هیچ مانعی وجود ندارد، هوا به تدریج در آب حل می شود و باید به صورت دستی دوباره پر شود - مرحله تعمیر و نگهداری که مخازن مثانه مدرن تقریباً به طور کامل حذف می شوند.

مخازن مثانه در مقابل مخازن بدون مثانه

انتخاب بین یک مخزن به سبک مثانه و یک مخزن گالوانیزه سنتی بدون مثانه به تحمل نگهداری، طول عمر مخزن و میزان ثابت بودن فشار آب در طول زمان بستگی دارد.

مخازن مثانه و دیافراگم

در مخزن مثانه، شارژ هوا به طور دائم توسط یک دیافراگم یا مثانه از آب جدا می شود، بنابراین هوا نمی تواند در طول زمان در آب حل شود. این بدان معناست که فشار قبل از شارژ برای سال‌ها بدون تنظیم ثابت می‌ماند، کیفیت آب تحت تأثیر تماس مستقیم هوا قرار نمی‌گیرد و مخزن اساساً به تعمیر و نگهداری معمولی فراتر از یک بررسی گاه به گاه فشار نیاز ندارد. مخازن مثانه برای ذخیره آب در حال حاضر گزینه استاندارد در اکثر تاسیسات چاه های مسکونی و تجاری سبک هستند زیرا عمر طولانی را با حداقل نگهداری ترکیب می کنند.

مخازن بدون مثانه (گالوانیزه/هوا روی آب)

مخازن گالوانیزه قدیمی هوا و آب را در تماس مستقیم در یک محفظه فولادی ذخیره می کنند. با گذشت زمان، هوای فشرده به آرامی در آب جذب می‌شود و هر بار که از وسیله‌ای استفاده می‌شود، از طریق لوله‌کشی هدایت می‌شود، بنابراین بالشتک هوا منقبض می‌شود و نیاز به شارژ دوره‌ای دارد - اغلب با یک کمپرسور هوا و یک شیر دستی، یا یک دستگاه کنترل حجم هوای خودکار در تنظیمات پیشرفته‌تر. این مخازن معمولاً ارزان‌تر از جلو هستند و می‌توانند در اندازه‌های بسیار بزرگ‌تر ساخته شوند، به همین دلیل است که هنوز در برخی از تأسیسات تجاری و کشاورزی ظاهر می‌شوند، اما توجه عملی بیشتری نسبت به طراحی مثانه مهر و موم شده می‌طلبند.

فشار باید چقدر باشد - و چگونه آن را بررسی کنیم

فشار صحیح قبل از شارژ مهمترین تنظیم در مخزن فشار چاه است و همچنین همان چیزی است که صاحبان خانه اغلب نادیده می گیرند. پیش شارژ هوای مخزن باید همیشه تقریباً 2 PSI کمتر از فشار قطع پمپ تنظیم شود - فشاری که سوئیچ پمپ پمپ را در آن روشن می کند. اکثر سیستم‌های مسکونی روی یک سوئیچ فشار 30/50 کار می‌کنند (پمپ با 30 PSI شروع می‌شود، در 50 PSI متوقف می‌شود)، که به این معنی است که شارژ هوای مخزن معمولاً زمانی که مخزن خالی از آب است باید حدود 28 PSI باشد.

برای بررسی فشار، ابتدا پمپ چاه را خاموش کنید و یک شیر آب را باز کنید تا مخزن کاملاً از آب تخلیه شود - این امر ضروری است، زیرا اندازه گیری فشار هوا در حالی که آب در داخل مخزن باقی می ماند یک قرائت کاذب و باد شده را نشان می دهد. با خالی بودن مخزن، از یک فشارسنج استاندارد به سبک تایر روی شیر شریدر واقع در بالای مخزن (همان نوع سوپاپ موجود در لاستیک ماشین یا دوچرخه) استفاده کنید و مقدار را با پیش شارژ مورد نظر برای سوئیچ فشار نصب شده مقایسه کنید. اگر خوانش کم است، هوا را می توان با یک پمپ دوچرخه یا کمپرسور کوچک اضافه کرد. اگر به طور قابل توجهی کم باشد، اغلب نشانه اولیه نشت مثانه است نه از دست دادن هوای ساده در طول زمان.

تشخیص مخزن آبگرفتگی یا خرابی چاه

A مخزن چاه پر آب یکی از رایج‌ترین خرابی‌های مخزن است و زمانی اتفاق می‌افتد که شارژ هوا از بین می‌رود – معمولاً به دلیل پاره شدن مثانه یا ایجاد نشت آهسته – که به آب اجازه می‌دهد تقریباً کل مخزن را به جای محفظه کنار آب پر کند. با وجود کمی یا بدون بالشتک هوا برای فشار دادن، مخزن دیگر نمی تواند فشار ثابتی را حفظ کند و تقریباً هر بار که یک شیر آب باز می شود پمپ مجبور به چرخش می شود، گاهی اوقات چندین بار در دقیقه تحت استفاده مداوم مانند دوش یا شلنگ.

مطمئن ترین راه ها برای تشخیص بد بودن مخزن فشار چاه عبارتند از:

• چرخه پمپ سریع و مکرر - پمپ هر چند ثانیه یک بار به جای کارکردن برای یک چرخه معمولی 1-2 دقیقه ای روشن و خاموش می شود.
• نوسانات شدید فشار در شیر، جایی که فشار آب در طی یک بار استفاده به طور قابل توجهی کاهش می یابد
• مخزنی که سنگین‌تر از حد انتظار می‌شود یا در هنگام ضربه زدن یا تکان دادن، با آب می‌چرخد، و این نشان می‌دهد که آب بسیار بیشتری نسبت به هوا در خود نگه می‌دارد.
• خوانش فشار قبل از شارژ روی صفر یا نزدیک به صفر حتی پس از افزودن هوا، که به جای از دست دادن تدریجی هوا، به مثانه پاره شده اشاره می کند.
• زنگ زدگی، خوردگی یا رطوبت قابل مشاهده در اطراف پایه یک مخزن گالوانیزه قدیمی که می تواند نشان دهنده خرابی داخلی مخزن باشد.

یک بار خواندن قبل از شارژ کم به طور خودکار به این معنی نیست که مخزن نیاز به تعویض دارد - گاهی اوقات هوای آن به تدریج از دست می رود و می توان آن را دوباره شارژ کرد. اما اگر مخزن به طور مکرر در مدت کوتاهی نیاز به فشار مجدد داشته باشد یا حتی پس از شارژ مجدد نیز غرقاب بماند، تقریباً به طور قطع مثانه از کار افتاده است و خود مخزن به جای تعمیر مکرر نیاز به تعویض دارد.

عایق بندی مخزن چاه در برابر دمای زیاد

مخازن چاه نصب شده در زیرزمین‌های گرم نشده، فضاهای خزنده، ساختمان‌های بیرونی، یا اتاق‌های تاسیساتی در معرض یخ زدگی در آب و هوای سرد و در برابر خوردگی ناشی از تراکم در مناطق مرطوب آسیب‌پذیر هستند، به همین دلیل است. عایق مخزن چاه برای هر نصبی که در فضای مطبوع نیست، ارزش برنامه ریزی را دارد. مخزنی که یخ می زند می تواند در داخل پاره شود، به مثانه آسیب برساند، یا اتصالات و لوله های متصل را ترک کند، و منجر به خرابی شود که بسیار گرانتر از هزینه عایق است.

رویکردهای رایج عایق بندی شامل پیچاندن بدنه مخزن در ژاکت های مخزن فوم نصب شده یا پتوهایی است که به طور خاص برای مخازن تحت فشار طراحی شده اند، ساخت یک محفظه عایق ساده در اطراف مخزن و اتصالات آن، و عایق بندی لوله های اطراف و سوئیچ فشار، که اغلب در برابر یخ زدگی آسیب پذیرتر از بدنه مخزن هستند زیرا جرم حرارتی کمتری را در خود نگه می دارند. در محیط‌های دائماً سرد، برخی از تأسیسات، نوار حرارتی کم وات را در امتداد لوله‌های در معرض نور به عنوان یک اقدام تکمیلی در کنار عایق اضافه می‌کنند، به‌ویژه در بخش بین محفظه چاه و مخزن فشار که در آن آب بین چرخه‌های پمپ راکد می‌شود.

تهویه حتی با وجود عایق در محل همچنان اهمیت دارد - یک محفظه کاملاً مهر و موم شده در یک فضای مرطوب می تواند چگالش را در برابر پوسته مخزن به دام بیاندازد که به ویژه در مخازن گالوانیزه خوردگی را تسریع می کند. هدف از عایق، کند کردن نوسانات دما و جلوگیری از قرار گرفتن در معرض مستقیم هوای سرد است، نه ایجاد یک جعبه هوادهی در اطراف مخزن.

اندازه و مکان: مخازن ذخیره آب، پمپ ها و گزینه های بالای زمین

سیستم های چاه اغلب در کنار دو جزء مرتبط اما متمایز مورد بحث قرار می گیرند: پمپ مخزن ذخیره آب راه اندازی، که آب را از چاه یا مخزن به داخل مخزن فشار منتقل می کند، و مخازن نگهدارنده حجیم جداگانه که در مواردی که عملکرد چاه کم یا ناسازگار است استفاده می شود. الف مخزن نگهداری چاه آب - گاهی اوقات یک مخزن بزرگ بین چاه و سیستم فشار نصب می‌شود - حجم بیشتری از آب خام را ذخیره می‌کند تا پمپ مستقیماً در برابر چاه‌هایی که به کندی بازیابی می‌شوند، حرکت نکند، و این یک راه‌حل معمول برای چاه‌های کم‌بازده است که به تنهایی نمی‌توانند پیک تقاضای خانوار را تامین کنند.

برای خانه های بدون چاه، یا به عنوان منبع مکمل، یک مخزن آب بالای زمینی برای خانه استفاده از آن نقش ذخیره‌سازی مشابهی دارد - جمع‌آوری و نگهداری آب (از چاه، حوضه آب باران، یا منبع تحویلی) در مکانی بالا یا نزدیک خانه، سپس تغذیه آن به مخزن فشار و سیستم پمپ برای توزیع. بازرسی، نگهداری و عایق‌بندی این مخازن روی زمین نسبت به مخازن مدفون ساده‌تر است، اگرچه در آب‌وهوای سرد به محافظت در برابر یخ زدگی بیشتری نیاز دارند زیرا کاملاً در معرض دمای محیط هستند.

هنگام اندازه‌گیری هر یک از این اجزا - مخزن فشار، مخزن نگهدارنده یا پمپ - عامل تعیین‌کننده همیشه باید حداکثر تقاضای هم‌زمان (چند دستگاه ممکن است در یک زمان اجرا شود) به جای میانگین استفاده روزانه باشد، زیرا این لحظات اوج است که یک سیستم کم‌اندازه را از طریق افت فشار، چرخش کوتاه پمپ یا خشک شدن مخزن نگهدارنده قبل از اینکه چاه بازیابی کند نشان می‌دهد.